Burgerinitiatieven

De Asielzoekmachine bezocht op 1 mei Utrecht, de stad die zijn Vluchtelingen anders behandelt. Vanaf dag 1 krijgen ze onderwijs en blijven ze in Utrecht  : het zijn onze vluchtelingen. Nederland telt momenteel meer Vrijwilligers dan Vluchtelingen. De centrale vraag was : Hoe maken we de hulp van Vrijwilligers effectief en duurzaam.

Utrecht behandelt zijn vluchtelingen anders. De website ademt een welkom sfeer en een vrijwilliger hoeft niet lang te zoeken naar wat hij kan bijdragen. Welwillendheid ten overvloede. Zoveel welwillendheid dat het COA en Vluchteling ook wel  eens wat te veel wordt. Te veel knuffels en 2e hands spullen waar geen behoefte aan is.
Te veel knuffels en te weinig matrassen, inspiratie voor een kunstenaar (zie boven).
Een pleidooi om de hulp vraaggestuurd te maken.

De discussieleider verzocht ons om toch vooral positief te blijven.

Graag meer ideeen om de hulp effectiever te maken. Geen kritiek op COA svp.
Maar effectieve Opvang en Integratie wacht niet op meer ideeen, maar op het omzetten van bestaande ideeen en vooral om opheffen van belemmeringen die instanties opleggen.

Er is veel kritiek op overheidsinstanties (IND, COA, Gemeente). Wat me opvalt is dat ze nauwelijks tot daadwerkelijke aktie leidt. Overheersend is begrip voor de werkdruk. Een werkdruk die wordt veroorzaakt door slechte organisatie en “klant”onvriendelijk gedrag.

Voorbeeld : belangrijke communicatie van overheid en banken met vluchteling wordt gedaan in het nederlands. Goed voor de wil om nederlands te leren. Klopt. Maar die wil was er al. Nu het taalaanbod nog.

Opvallend is dat VluchtelingenWerk (SNV) “de” belangenorganisatie van vluchtelingen   zo omzichtig is in het geven van kritiek op instanties zoals het COA. Ze laten het liever over aan vrijwilligers om het structurele achter de vele incidenten boven water te krijgen, zoals bijvoorbeeld de makers van de Facebook page met titel COA, dat kan (veel) beter voor ogen staat.
Kritiek is de basis van verbetering. We kunnen dit niet overlaten aan de vluchteling, hij/zij heeft te weinig taalbeheersing en verkeert in een afhankelijke positie.

 

Thuisgekomen bekeek ik onze Facebook page met andere ogen

Gastvrij de Beerzen bevat veel empathie opwekkende beelden van vrolijke kinderen bij het paaseieren zoeken, geknipt door en voor nederlanders. En natuurlijk aanbod van zaken die door het Comite zijn weg naar de vluchteling moet krijgen.

In het nabuurdorp Valkenswaard waren de Vluchtelingen tenminste ook deel van de communicatie. De faceboek groep Refugees Welcome in Valkenswaard is er voor vrijwilligers en vluchteling. Een mix van empatie opwekkers, success agenda spreuken, afgewisseld met berichten over de oorlog in Syrie en natuurlijk vraag en aanbod van goederen en diensten.

We besloten een Facebook page te maken voor en door bewoners en vluchtelingen met focus op de vraag van vluchtelingen met de prozaische titel Marktplaats AVO Westelbeers. Binnen 3 dagen hadden we 50 leden waarvan al 6 vluchtelingen. Goederen en diensten waaraan geen behoefte bestaat, krijgen geen opvolging. Een verademing voor het Comite Gastvrij dat tot voor kort vraag moest ophalen en aanbod in het AVO moest laten landen. En een stimulans voor de zelfredzaamheid van de Vluchteling.
De eerste vraag van een Vluchteling was : geef ons svp taalles.

Daarover in de volgende blog meer.

 

Wat kan ik doen ?

Als zelfs de machtigste mensen geen oplossing weten voor de vluchtelingencrisis, wat kan ik dan doen?

Deze tekst trof me vandaag bij het doorlezen van persoonlijke verhalen op de site van Vluchtelingenwerk. Twee syrische vluchtelingen hebben hun antwoord gevonden. Ze helpen vluchtelingen met hun juridische en taalkennis en hun ervaringsdeskundigheid.

Wat kan ik doen ?
Een vraag die ik me eerder stelde nadat ik ook begreep dat niets doen geen optie meer was. Het antwoord was vrij eenvoudig : meld je aan bij VluchtelingenWerk of een van de vele plaatselijke initiatieven en laat je van daar meevoeren  naar de mogelijkheden die je gaat zien.

Begonnen als Taalcoach, ontmoet ik nu ook vluchtelingen in ons plaatselijke AZC, help vertalen, nodig collega’s van het werk uit mee te gaan doen en heb me onlangs zelfs aangemeld als burgerjurylid van de Asielzoekmachine

De discussie over vluchtelingen is ontzettend geladen. Vooral in de media wordt veel geroepen. Voor- en tegenstanders lijken een eigen oorlog te zijn begonnen. We reageren er niet op, maar proberen wel een steentje bij te dragen op onze manier: rustig en effectief.

Ik hoop dat de AsielZoekMachine de oorlog niet gaat intensiveren, maar deelnemers zal uitnodigen constructief te worden (idee box), zodat we de problematiek voor vluchteling en bezorgde nederlanders kunnen verkleinen.

Rustig en effectief.

Uit VluchtelingenWerk > Persoonlijke verhalen > SympathisantenAnna (28), Syrië: ‘Vooroordelen worden in onze praktijk ontkracht’

Inburgeringsexamen

Op 30 maart tijdens de Kick off van de Asielzoekmachine sprak journaliste en schrijfster Tahmina Akefi over haar ervaringen in het asieltraject. Ze hekelde o.a. het inburgeringsexamen, de test of vluchtelingen onze samenleving voldoende kennen.

Hilbrand Nawijn, vreemdelingenadvocaat, politicus en oprichter van de IND kreeg van Tahmina een van de vragen van het inburgeringsexamen voorgelegd : “hoe lang is de afsluitdijk”, die hij prompt verkeerd beantwoordde (23 ipv 31 km).

Mijn collega op het werk komt uit Iran en vertelde me, dat ze destijds veel heeft gehad aan de cursusboeken inburgering, die ze nog steeds af en toe raadpleegt. Het inburgeringsexamen was een makkie, want ze kon het beschikbare lijstje antwoorden op mogelijke examenvragen  best – een week – onthouden.

De meeste genodigden zagen in dat hier iets beter kon.
Ik ben wat overgevoelig geraakt voor situaties waarin mensen het roerend eens zijn, ook – maar dan onuitgesproken – dat iemand wellicht iets zou moeten doen.
Ik kreeg de microfoon te pakken en vroeg of iemand wist welke funktionaris op de kwaliteit van het inburgeringsexamen aanspreekbaar is.

Mijn vrouw vond dat ik me weer te druk maakte.
Maar ik hoorde met plezier dat Els en Eefje (de initiatiefneemsters van de AZM) een goed idee hadden gekregen : crowd sourcen van materiaal voor het inburgeringsexamen. Wat vinden wij nu dat een vluchteling zou moeten weten van de Nederlandse samenleving om hier goed te kunnen funktioneren. Het liefst uitsluitend die relevante zaken, die bij ons anders zijn. Dat vereist dan tevens dat we ons een beetje verdiepen in de kultuur en de achtergrond van de vluchteling.

Ruud Merks

Beantwoordt nu zelf 10 vragen van het inburgeringsexamen

Kick-off AsielZoekMachine

De Asielzoekmachine is een projekt met als doel om iedereen – vluchtelingen, burgers, beleidsuitvoerders en beleidscriticasters – mee te laten denken over de vormgeving van het asielbeleid. We zijn in onze democratie immers allemaal verantwoordelijk voor hoe we de samenleving inrichten.

Het project bestaat uit een webdocumentaire, een tv- en radiodocumentaire, tentoonstellingen en bijeenkomsten in het hele land. Tijdens de Slotbijeenkomst in Den Haag op 20 juni 2016, Wereldvluchtelingendag, doen we verslag van de denkkracht uit de Nederlandse samenleving aan de Nederlandse politiek en maatschappelijke organisaties.

Ik heb me voor het dit projekt aangemeld omdat ik me al een tijdje zorgen maak over het draagvlak in de samenleving voor het opnemen van vluchtelingen.
Ik loop rond – net als vele anderen – met vragen als :

  • Kunnen en willen we vluchtelingen tegenhouden ?
  • Welke grenzen zijn er aan ons vermogen om vluchtelingen op te nemen ?
  • Kloppen de criteria voor het verlenen van asiel ? Kunnen we een steekhoudende segmentatie aanbrengen in de motieven van asielzoekers ?
  • Hoe kunnen we vluchtelingen sneller door de asielprocedure heen trekken
  • Hoe kunnen we vluchtelingen sneller en beter laten integreren ?
    Wat betekent integreren voor hen en voor ons ?
  • Hoe kunnen we werkelijke aandacht geven aan de zorgen en angsten, terecht of onterecht, van degenen die minder (last van) vluchtelingen willen.

Het Asielzoekmachine projekt biedt mij en anderen de gelegenheid om te zoeken naar verbetermogelijkheden van het Asielbeleid. Beter voor de vluchteling en beter voor ons (win – win). Maar als dat te ideaal gedacht is, dan toch inclusief het oplossen van knelpunten voor de vluchteling en transparantie ten aanzien van de door alle lagen van de bevolking te brengen offers.

Het zal daarbij aankomen op het scheiden van feiten en meningen, integraal maar ook “out of the box” denken en aandacht voor materiele en immateriele kosten maar zeker ook voor materiele en immateriele opbrengsten van de te verwachten vluchtelingenstroom.

In volgende blogs doe ik verslag van mijn reis met de Asielzoekmachine door het rijke landschap van feiten en meningen en zal ik mijn eigen ideeen en standpunten op deugdelijkheid toetsen.