Verandering vraagt om een open blik voor wat komen gaat en durven achterlaten wat niet meer dient

We leven in een boeiende tijd, veel komt in beweging, vraagt daar ook om. Er is ook genoeg aanleiding om tegenstellingen te vergroten, zeker als veranderingen pijn doen. Dat doen ze snel, omdat verandering vraagt om een open blik voor wat komen gaat en durven achterlaten wat niet meer dient. Zo komen tienduizenden mensen op voor aandacht voor het klimaat, zo komen honderden op voor aandacht voor wat verandering voor hen betekent.

Dat er mensen ‘tegen boeren’ zijn? Ik ken er geen.

Er is wel een situatie ontstaan die om verandering vraagt als gevolg van ons consumptiegedrag enerzijds en de op profijt gerichte maatschappij/het bedrijfsleven. En de agrarische sector maakt daar natuurlijk gewoon deel vanuit en wel voor (slechts) 0,6% van het bruto binnenlands product (Josef Keulartz 3.11.2019 TROUW). We leven in een wereld waar obesitas een groter vraagstuk is dan honger (bron: Hariri). Doorgaan op dezelfde voet belast het milieu zwaar, zo zwaar dat we onze kinderen achterlaten met een vuile wereld. Of zoals een boer hier in de regio laatst met spijt zei “Ik laat mijn gronden slechter achter dan ik ze gekregen heb.”
Is dat nu wel of niet een feit? Neen: er is natuurlijk niemand die cijfers gaat manipuleren, geen enkel wetenschapper. Waarom zou je een probleem maken dat er niet is?

Dat ongewenst nieuws wantrouwen veroorzaakt is begrijpelijk. We schrikken, we zouden het anders willen, we zijn bang voor verandering en het inleveren van wat we gewend zijn.
Enig moment echter moeten we wantrouwen en angst achterlaten om ruimte te maken voor het nieuwe. Enig moment, als de klok wel duidelijk genoeg geluid heeft, wordt het tijd samen te zoeken waar de klepel hangt.
-Eerder al haalde ik hier de Duitse wetenschappelijke onderzoeken aan naar insecten.
-Graag noem ik hier nog eens het rapport van ICCP/ Verenigde Naties, dat oproept om onze voedselproductie en -consumptie drastisch te wijzigen naar veel minder dierlijke eiwitten. Dit zowel uit het oogpunt van milieu als simpel voor een efficiënte voedselproductie voor de wereldbevolking.
-Ik noem een eerder artikel dat ik eerder deelde rond de omvang van het stikstofvraagstuk.
-En hierbij deel ik een artikel met gesprekken met 2 hoogleraren die lid zijn van de Commissie van Toezicht van het Rijks Instituut voor Volksgezondheid en Milieu.

Natuurlijk zijn zij niet ‘tegen’ iets of iemand. Zij tonen simpel aan wat aan de hand is.
Dat dat pijn doet, en dat je het liever niet gelooft is heel begrijpelijk. Want de gevolgen zijn pijnlijk. En omdat het niet veroorzaakt is door iets of iemand, maar een gevolg is van de leefstijl die we hebben ontwikkeld, is de verantwoording om dat op te lossen ook een gezamenlijke. Net tegen elkaar, geen ‘wij’ en ‘zij’, maar met elkaar. Uiteindelijk is het eenvoudig: je zou kunnen zeggen dat de vraagstukken waar we voor staan het gevolg zijn van ‘het systeem’. Wel, een systeem is het gevolg van systematisch handelen van mensen.

Dat wil dus zeggen dat we zelf het systeem veroorzaken, in stand houden. Door eenvoudig te stoppen met het oorzakelijk systematisch handelen veranderen we het systeem en nemen we de kwalijke gevolgen weg.

Dit artikel van Jan Weeda verscheen eerder in Groen Duurzaam Oirschot

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s